زندگی به سبک اسلامی و ایرانی

سوالاتی پيرامون غدير(قسمت اول )

نويسنده : محمد دشتى

سئوال 1: غدير چه معنايى دارد؟

پاسخ : رود كوچكى كه مقدار كمى آب همواره در آن جارى باشد.

چون در صحراى نزديك ((جحفه )) رود كوچكى وجود داشت آن را به صحراى غدير نام نهادند.

سئوال 2: چرا حادثه عظيم بيعت مردم با امام على (ع ) با نام غدير معروف شد؟

پاسخ : بيابان غدير خم پس از سرزمين ((جحفه )) در 3 ميلى (1)

مكه قرار دارد، و در آنجا رود هميشه جارى وجود داشت ، چون براى اعلام ولايت امام على (ع ) و بيعت 120 هزار حاجى از زن و مرد، دو روز در آنجا توقف كردند، و در آن هواى گرم و كمبود آب ، از آن رود كوچك استفاده مى شد، آن حادثه بزرگ به نام ((غدير )) معروف شد. از آن پس در نوشته ها و گفته ها و شعرهاى گوناگون ، روز بيعت عمومى مردم با حضرت اميرالمؤ منين (ع ) با نام غدير مطرح گرديد.

یادتان هست نوشتم که دعا می‌خواندم

داشتم کنج حرم جامعه را می‌خواندم

از کلامت چه بگویم که چه با جانم کرد

محکمات کلمات تو مسلمانم کرد

کلماتی که همه بال و پر پرواز است

مثل آن پنجره که رو به تماشا باز است

زیارت جامعه کبیره که اقیانوسی مواج از معارف الهی و مضامین عالی مشتمل بر معرفی مقام ائمه علیهم السلام است؛

 از امام علی النقی علیه السلام به ما رسیده است.

زیارت جامعه که به تعبیر علامه مجلسی(ره) از نظر سند و روایت از صحیح‌ترین و قوی‌ترین زیارات ائمه علیهم السلام است یادگاری عظیمی است که در حرم هر یک از ائمه معصومین علیهم‌السلام آن زیارت را می‌خوانیم.

از آنجاکه این زیارت ، بر نقل نصوص مختلف ، معتبرترین زیارات بوده و توصیه به خواندن آن در مشاهد مشرفه ، اکیدا به چشم می خورد ؛ توجه به مضامین مهم آن نیز باید مورد توجه قرار بگیرد .

1 – السلام علیکم یا اهل بیت النبوه :
خاندان پیامبری :
دقت فرمایید . می گوید خاندان پیامبری و نمی گوید خاندان پیامبر

2 – ساسة العباد :
دین از سیاست جدا نیست:

ائمه ی شیعه ، تنها رهبران دینی مردم نبوده و سیاستمدار ترین افراد روزگار خود نیز بوده و شعار جدایی دین از سیاست توطئه ای پرورش یافته توسط دشمنان دین است .

امام علی و تربیت فرزند

مقوله تربیت از ابتدایي‏ ترین و اساسي‏ ترین نیازهای زندگی بشری است و نه تنها تربیت لازمه جدایی ناپذیر زندگی كه متن آن بوده و بلكه زندگی، از گهواره تا گورش جلوه‏ای از آن است.

انسان تنها در پرتو تربیت صحیح است كه به‏عنوان موجودی هدفمند و اندیشه ورز به اهداف وآرمانهای خود دست یازیده و قلّه رفیع سعادتِ مطلوب خویش را فتح مي‏نماید؛ از این رهگذر برای انسان مسلمان تربیت اسلامی ضرورتی مضاعف دارد زیرا انسانی كه گردنبند مروارید دانه دین و بندگی خالق متعال رابر گردن آویخته جز در پرتو تربیت صحیح اسلامی به مدال افتخار عبودیت و تسلیم نائل نمی آید،

از سویی دیگر چنین انسان مسلمانی برای پیمودن راه سعادت و بندگی احتیاج به الگوهای مطمئن عملی دارد تا با نصب‏العین قراردادن دیدگاههاو سیره عملی آنان ، هم راه صحیح بندگی و سعادت را بپیماید و هم در این وادی سریعتر گام نهد و سریعتر به مقصد نایل آید، از این رو معصومین علیهم‏السلام ـ كه از گوهر عصمت و مصونیت از خطا و اشتباه برخوردارند.ـ بهترین و مطمئن‏ترین الگوهای تربیتی بوده و ارائه دیدگاههاو كشف و عرضه سیره تربیتی آنان یك ضرورت انكارناپذیر برای پویندگان عرصه تعلیم و تربیت اسلامی است و در این میان، ارائه دیدگاه ها و سیره تربیتی امام علی علیه‏السلام ـ كه خود "اَب الائمه" و سرسلسله جانشینان به‏حق نبوی و سرآغاز تجلیگاه امامت معصومین علیهم‏السلام و نخستین تشكیل دهنده حكومت اسلامی علوی است. ـ بر ضرورت این كار مي‏افزاید.

در باره كسى مى خواهم سخن بگویم كه بدرستى او را نمى شناسم، و در باره چیزى مى خواهم حرف بزنم، كه خود فاقد آن هستم: على (ع) و تقوى.
 

بحث من تشریح بخشى از خطبه (193 نهج البلاغه صبحى صالح و خطبه 184 فیض) معروف به خطبه همّام است كه صفات متّقین را بیان مى دارد.

در چگونگى ایراد این كلام حضرت، گفته مى شود كه همّام- یكى از اصحاب پرهیزكار امیر المؤمنین- از ایشان درخواست كرد كه متّقین را براى او توصیف نمایند.

حضرتش از این امر طفره رفت. لكن همّام اصرار بسیار نمود، تا آنكه حضرت لب به سخن گشود. و به نظر من، این خطبه، همچون آئینه ایست پیش روى مؤمنین، تا خود را با معیارهاى متّقین مقایسه كنند.


خطبه، با ذكر مقدّمه كوتاهى پیرامون استغناء حق تعالى از آفرینش خلق، و این كه نه معصیت هیچ بنده اى براى خداوند ضرر دارد، و نه طاعت هیچكس منفعتى براى حق تعالى مى آورد، آغاز مى شود.

سپس خطبه چنین ادامه مى یابد: «فالمتّقون فیها هم أهل الفضائل». تعبیر خاص حضرت (هم أهل الفضائل) مى رساند كه فقط آنهائى داراى فضیلت اند كه متّقى باشند.

به عنوان مثال، تمام ادیان و مکاتب فکری و حرکت هاو جهت گیری های اجتماعی که امروزه مورد اعتقاد و معیار رفتار گروه های مختلف می باشد، یک سابقه ی تاریخی دارند و در روزگار خاص و مکان خاصی پدید آمده اند.

در عین حال این مطلب باعث نمی شود که ما آنها را به حوزه علم تاریخ بسپاریم و از حوزه زندگی امروز خارج کنیم.